جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را | به بهانه سیزدهم مهرماه

مهرماه و شور اشتیاق دوازده سال پشت نیمکت نشستن رو هنوز به خوبی به خاطر دارم. حتی الان که دیگه مدرسه نمیرم و درس نمیخونم بازهم ماه مهر که میشه همون قند تو دل آب شدنای همیشگی همراهمه! هفت صبح با صدای مامان از خواب بیدار شدن، تلو خوردن تا دسشویی، خوردن هول هولکی صبحونه و دوییدن طرف مدرسه! یادش بخیر …

یادمه معلم کلاس اولم خانم خاص احمدی بود! خیلی صبور و مهربون! معلم کلاس دومم خانم مهدوی که واقعا دوسش داشتم، کلاس سوم خانم سلطانی یا سلطان پور یا سلطان نژاد، یه چیزی تو همین مایه ها که به شدت ازش می ترسیدم، آقای برزگر معلم سال چهارم، که بی نهایت خونسرد بود و در نهایت سال پنجمم آقای قلعه کاهی یک معلم به شدت سختگیر و دلسوز. یادمه سال پنجم زنگ نقاشی بهمون موضوع آزاد داد. من اون موقع تو خیالاتم یه موجود مریخی کشیدم در سیاره سرخ که یک پرچم مرگ بر آمریکا دستش بود! یعنی تا این حد …  تموم که شد رفتم و نشون دادم، یهو عصبانی شد و گفت این چیه کشیدی؟ گفتم آقا آدم فضاییه داره شعار میده! گفت خوشت میاد همون آمریکایی ها داد بزنن مرگ بر ایران؟ نباید برای کسی آرزوی مرگ کنیم، هیچوقت. اون حرفش رو هیچوقت یادم نرفت و برای اینکه مجبور نشم این شعار رو بگم سعی میکردم تا جایی که بشه از این تظاهرات ها و راهپیمایی ها دوری کنم …

راهنمایی سال سوم بودم تب امتحان مدارس نمونه و تیزهوشان داغ بود. دبیرها همگی نهایت تلاششون رو میکردن تا بهترین آموزش ها رو بهمون بدن. زنگ فارسی بود، دبیرمون آقای هلال بیرجندی بود، آدم مهربونی بود، تمام زنگ رو داشت درس می پرسید و با تک تکمون روی نقاط ضعفی که داشتیم کار می کرد. حتی از چشماش میشد فهمید چقدر نگران ماست …

سال اول دبیرستان دبیر فیزیک آقای سزاوار رو خیلی دوست داشتم، شاید بشه گفت از مهمترین دلایل من شد برای این که برم ریاضی بخونم تا فیزیک رو بهتر یادبگیریم… عاشق فیزیک شدم و دنیا رو به طرز معرکه ای لمس کردم …

سال دوم دبیرستان آقای کرمانی دبیر ادبیات بود، لحن صحبت جالب و جذابی داشت یه جورایی حماسی وار حرف میزد، از رستم و سهراب می گفت، از مردونگی و جوانمردی و از عشق و جنون از ویژگی های عاشق و معشوق، بی اغراق بگم که خیلی از تفکراتم رو شکل داد.

سیزدهم مهرماه روز جهانی معلمه! شما هم از خاطراتتون بگید و با من در این وبسایت به اشتاک بزارین! باید جالب بشه …

 

 

 


 

 

 

 

هر هفته یکشنبه راس بیست و سی دقیقه به روز میشم.

ابراهیم عطائی

ابراهیم عطائی، زاده ی یازدهم اردیبهشت سال 70 خورشیدی در بیرجند است. وی دوران ابتدایی خود را در شهر تربت جام سپری و درسال 81 به زادگاه خود بازگشت. از همان دوران به طور خودخوان به مطالعه در حیطه ی نجوم آماتور پرداخت. دیپلم رشته علوم ریاضی-فیزیک را در سال 87 دریافت کرد. در سال 88 با ورود به موسسه علوم آسمان مهر فعالیت های نجومی خود را بطور تخصصی تر پیش گرفت. علاقه ی وی بیشتر در حوزه اخترزیست شناسی، عکاسی آسمان شب، نجوم آماتور و آموزش آن است. وی دانش آموخته دانشگاه ملی بیرجند در رشته آمار می باشد و به کاربرد این علم در سایر علوم علاقه بسیار دارد. از جمله مسئولیت های علمی وی میتوان به موارد زیر اشاره کرد: مدیر عامل موسسه علوم آسمان مهر عضو هیئت موسس کانون نجوم سپهر دانشگاه ملی بیرجند نویسنده سایت علم بازار مدیریت پروژه کشوری اطلس راهبردی نجوم مقدماتی دبیر علمی همایش های ماهانه علمی ایران مدرس نجوم مقدماتی و عکاسی نجومی عضو سابق دیپارتمان اخترزیست شناسی آیوتامی

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا سوال امنیتی را پاسخ دهید. *