خاطراتتان! سیخی چند؟

سیخی چند؟؟؟

خاطراتتون رو میگم!! مث غذا تند تند جویدینش و قورتش دادین!

بعدا فقط حسرت و حسرت و حسرت …

خاطرات …

برای چی خاطره داریم؟ چرا دستاورد نداریم!؟؟؟

یه جایی یادگرفتم از همه ی خاطرات و لحظات باقیمانده از عمرم که میخوان خاطره بشن یه دستاورد بسازم…

یه لحظه ی ماندگار که بمونه …

تو فکرشم ….

از شب های کویری …

روزهای آفتابی ….

از همین آمار حتی ….

از همون کلید V که از روی کیبورد سیستم من در آزمایشگاه آمار مفقود شده …..

تمام اموری که میتونن یه چند رسانه ای بشن و برن دنیا رو تکون بدن …

واسه همینه که میگم هدفتون تو دنیا چیه؟؟؟

اگه دنیا رو به عنوان یک سیستم قبول داشته باشین پس شما هم به عنوان یک عضو از این سیستم عظیم برای هدفی و انجام کاری خلق شدین! حالا اون هدف چیه؟؟؟ بگردین و پیداش کنین!!!

من سعی میکنم نجوم و عظمتی که در حقارت انسان نهان شده رو به وسیله ی عالم خلقت به دنیا بفهمونم!

حالا از این به بعد از بغل دستیتون بپرسین فلانی خاطراتت سیخی چند؟

 

(عکس سربرگ : یادگاری از دومین مارتن مسیه مجله ی نجوم! استان سمنان!پارک ملی کویر! قصر بهرام! با عزیزان هم گروهی و دکتر نوروزی عزیز! )

ابراهیم عطائی

ابراهیم عطائی، زاده ی یازدهم اردیبهشت سال 70 خورشیدی در بیرجند است. وی دوران ابتدایی خود را در شهر تربت جام سپری و درسال 81 به زادگاه خود بازگشت. از همان دوران به طور خودخوان به مطالعه در حیطه ی نجوم آماتور پرداخت. دیپلم رشته علوم ریاضی-فیزیک را در سال 87 دریافت کرد. در سال 88 با ورود به موسسه علوم آسمان مهر فعالیت های نجومی خود را بطور تخصصی تر پیش گرفت. علاقه ی وی بیشتر در حوزه اخترزیست شناسی، عکاسی آسمان شب، نجوم آماتور و آموزش آن است. وی دانش آموخته دانشگاه ملی بیرجند در رشته آمار می باشد و به کاربرد این علم در سایر علوم علاقه بسیار دارد. از جمله مسئولیت های علمی وی میتوان به موارد زیر اشاره کرد: مدیر عامل موسسه علوم آسمان مهر عضو هیئت موسس کانون نجوم سپهر دانشگاه ملی بیرجند نویسنده سایت علم بازار مدیریت پروژه کشوری اطلس راهبردی نجوم مقدماتی دبیر علمی همایش های ماهانه علمی ایران مدرس نجوم مقدماتی و عکاسی نجومی عضو سابق دیپارتمان اخترزیست شناسی آیوتامی

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

۳ پاسخ

  1. پروانه گفت:

    بسیار تفکر برانگیز
    سپاس از شما

  2. sara hatami گفت:

    سلام، واقعا متن عالي اي هستش، يادش بخير ماراتن مسيه همراه با دوستاي عزيز 🙂

  3. مهلا گفت:

    عالی بود..تکون دهنده…منو به این فکر انداخت که چرا بایدبذاریم بسیاری از لحظاتمون بدون اینکه نقشی در زیبا شدنش (حتی تلاش برای زیبا شدنشون) داشته باشیم ،خاطره بشن؟؟؟!!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا سوال امنیتی را پاسخ دهید. *